خرج مىدهد ؛ بدون اينكه بفهمد نويسنده ديگرى آن را از همان شخصيت با يك طريق متفاوت روايت كرده است . اگر اين اتفاقات درباره روايت‌هاى مخصوص قبر امام على ( ع ) اتفاق نمىافتاد ، من به اين موضوعى كه بر خواننده آگاه ، پوشيده نيست ، نمىپرداختم . در واقع اين‌گونه روايات ، در كتاب‌هاى برخى مورخان نقل شده است ؛ خواه اين دانشمندان تاريخ‌دان ، از دانشمندان و مورخان مدرسه اهل بيت ( عليهم السلام ) باشند يا از دانشمندان اصحاب حديث ( اهل سنت ) ؛ همان‌گونه كه ابن ابىالحديد در « شرح نهج البلاغه » ، آنان را اين‌گونه نامگذارى كرده است . « 1 » تنش‌هاى مذهبى و سياسى و درگيرى بين دو حكومت فارسى ( صفوى ) و عثمانى ، همان اثر مؤلفان و راويان متعصب را داشته است ؛ به‌گونه‌اى كه هيچ‌كدام از طرفين اجازه نمىدادند كه حتى مختصر نگاهى به منابع و مصادرى بيندازند كه نزد برادران مسلمانشان وجود داشت . گمان نمىكنم ابن‌كثير در « البداية و النهاية » به هيچ جريان غيراسلامى ، به‌اندازه‌اى كه به شيعه حمله نموده است ، حمله كرده باشد . شيعه نزد ابن‌كثير ، يك گروه گمراه ، نادان ، دروغگو و خطاكار است ؛ همان‌گونه كه شيعيان را به هنگام ذكر داستان مربوط به وفات امام محمد بن موسى الرضا ( ع ) چنين توصيف مىنمايد . چنين اقداماتى نزد همه فرقه‌هاى اسلامى ، سختىها و رنج‌هايى را بر اسلام و مسلمانان تحميل كرده و بسيارى از حقايق تاريخ اسلام را كه قابل شمارش نيست ، از ميان برده است . بىشك ، پنهان كردن قبر اميرمؤمنان على ( ع ) ، به هر روشى كه صورت گرفته باشد ، ده‌ها پرسش را درباره آن در ذهن‌ها ايجاد مىكند .

--> ( 1 ) . ر . ك : شرح نهج البلاغه ، ابن ابيالحديد ، ج 1 ، ص 22 .